آخرش کار خودمان را کردیم. خوب معلوم است . شلوغ بازی منظورم است. آخر مگر می شود بچه انجمنی جایی باشد ولی کاری نکند؟ یا بهتر بگویم مگر می شود بچه انجمنی به کاری مشغول باشد ولی منشا اثر نباشد؟ (بین خودمان باشد این اثر همیشه هم مثبت نمی باشد!!! ).

 تقریبا چند ماهی می شود که در کنار پیگیری ها و کار های روزانه شیطنت هایی داریم می کنیم که نگو و نپرس. شرح مفصل این امور باشد برای آینده.

 واما کارستان ما.

 عجله نکنید. بجای کنجکاوی و سوزاندن فسفر دنبال شماره ی ۱۵۳ نشریه آینده سازان باشید. ( هر چند احتمالا شماره ی ۱۵۱ هم بدستان نرسیده است!!! خوب قرار شد عجله نکنید.)   فقط همین قدر می توانم بگویم که در آن شماره تغییرات جدی و کلانی خواهید دید.

اما این که چه کار کردیم باشد برای همان زمان که آینده سازان رادیدید. فقط انتظار نداشته باشید به جای نشریه ساندویچ یا پفک به دستتان برسد. درست است تغییرات خواهیم داشت ولی معنایش این نیست که به جای دو هفته نامه ی جنبش دانش آموزی خوراکی بدستتان برسد.

به هر حال محرمانه مستقیم ما همین بود که بجز من و دبیر تحریریه و خوانندگان وبلاگ bibahaneha   هیچ کس از آن خبر ندارد. 

صبح ها تقریبا از ساعت هشت و نیم سر و کله ی بچه های تحریریه و پرسنل نشریه پیدا می شود.

دبیران سرویس ها ساعت های حضورشان مشخص شده و هر کدام در هفته باید سی ساعت برای نشریه وقت بگذارند.در همین زمان است که معمولا بچه های هر سرویس می آیند و با دبیر مربوطه بحث و هم فکری فکری می کنند. به کسی نگویید بد نیست بدانید اگر کسی برای نهار از قبل اطلاع ندهد ظهر باید از جیب مبارک خودش ناهار تهیه کند (این هم یک مدل است دیگر!!!  ). بعد از ظهر ها معمولا بچه ها بیشتر در نشریه حضور دارند علت اصلی آنهم این است که تحریریه ی ما یا از صنف مظلوم دانشجو است ویا از صنف مظلوم تر طلبه. خلاصه اگر می خواهید بدانید آینده سازان یعنی چه باید آن زمان بیایید نشریه. چی؟ نخیر آقا کجای کاری؟ کار ما به قدری جهادی !!!!! است که شب و روز ندارد. تازه شب ها برادران برنامه ی پخش و نقد فیلم دارند. این نقد فیلم ها خودش کلی جای صحبت دارد. مثلا یکی از لطایف آن اینکه جناب خرم دبیر سرویس سینما خیل کثیری از دوستان را به دیدن کارتون !!!! زیبای Ratatouille که همزمان با پخش در نشریه بر روی پرده ی سینما های آمریکا موجود است دعوت کرده است. به هر حال این روزها با زحمت  دبیر تحریریه و بقیه عناصر نفوذی آینده سازان  نشریه در اوج فعالیت و سلامت کامل به سر می برد. خلاصه باید بگویم جای شما در نشریه خالی است.