قرار نبود این همه طول بکشد. ولی بد بیاری  را اگر بفهمی باید بگم همان چیزی بود که تو این مدت دچارش شدم. اواخر اسفند که سفر عتبات قطعی شد با خودم قرار گذاشتم خلاصه ی سفر را تو وبلاگ کار کنم. بعد از بازگشت از عراق که حدودا 12 فروردین بود مستقیم به مشهد رفتم و تا بیستم آنجا بودم. البته مشهد می توانستم وبلاگ را به روز کنم ولی بخشی از خاطرات را از طریق رکوردر در لب تاپ هم سفران ریخته بودم و باید برای تنظیم یادداشت به تهران می آمدم.

 پس به روز رسانی به تهران موکول شد. حالا دیگر به آن بخش از خاطرات دست پیدا کردم ولی گویا هنوز مشکلی وجود دارد. بله رکوردر را مشهد جا گذاشتم پس بخشی از خاطرات سفر مجدد از دستم خارج شده و یادداشت با مشکل جدیدی رو برو  است. تازه این مسئله که چیزی نیست اگر اولین شنبه پس از بازگشت به تهران در دانشگاه خوش و خندان به سمت کلاس در حرکت باشی و روی دروازه گربه( از دروازه های معروف دانشگاه امام صادق) ببینی که از پنج شنبه همان هفته امتحانات میان ترم شروع می شود در حالی تو حتی جزوات کلاس ها را نداری متوجه می شوی که به روز رسانی وبلاگ حد اقل تا پایان امتحانات به تاخیر افتاد. خوب مثل اینکه طلسم دارد می شکند و فرصتی برای به روز رسانی وبلاگ فراهم می شود. ولی ... مجتبی ! اینترنت  چرا کار نمی کند؟ چی؟ کی قطع شده؟ تا کی؟

 درست حدس زدید ما از اول چهار پایی نداشتیم که بخواهد از بچگی دمی داشته باشد. تازه رسیدیم به اول کار. حالا برو دنبال وصل شدن ADSL  . یا باید وبلاگ را تو کافی نت به روز کنم یا باید صبر کنم تا اینتر نت پر سرعت نشریه وصل شود. از آن جایی که بنده انسان صبوری هستم پس... . وصل شدن اینترنت هم گره خورده به مسائل مالی اتحادیه و از آن جایی که اعتبارات فصلی اتحادیه هنوز محقق نشده پس ... .

القصه تا اعتبارات اتحادیه حاصل شود و دبیر کل نامه ی درخواست مالی نشریه را امضا کند و پول به حساب نشریه واریز شود و مجدد دبیرکل چک مربوط به برداشت پول از نشریه را که به امضای دوم این بنده ی حقیر و صبور هم میرسد امضا نماید می شود نیمه ی اردیبهشت.

و حالا به قول استاد ما که می فرمود:(هذا اول الکلام)  می رسیم به این مطلب که چه بنویسم و از کجا بنویسم.

راستی چه بهتر از شرح همین وقایع؟!